CASTRICUM – Wie denkt dat een rolstoel duwen vooral een kwestie van conditie is, heeft Annemarie nog niet ontmoet. Onderweg kneep ze zo nu en dan stiekem haar rem in. Grote pret voor Annemarie, iets minder voor degene achter de rolstoel. Het was één van de vele momenten waarop afgelopen dinsdag en woensdag vooral heel veel werd gelachen tijdens twee uitstapjes met de bewoners van Phila Boschparck.

Na maanden van actievoeren, donaties verzamelen en plannen maken, was het eindelijk tijd voor datgene waarvoor het allemaal bedoeld was: samen genieten van twee mooie dagen.

En hoe toepasselijk: juist in de Week tegen Eenzaamheid.

Pannenkoeken, plezier en een eigenwijze rem

Dinsdag ging de eerste groep op pad naar Johanna's Hof in Bakkum. Geen ingewikkeld programma, maar gezellig samen weg en natuurlijk een lekkere pannenkoek eten.

Voor Annemarie was de keuze snel gemaakt: een pannenkoek met rozijnen. En daar werd zichtbaar van genoten.

Ook onderweg zat de stemming er goed in. Zo ontdekte degene die haar rolstoel duwde pas na enige tijd waarom het ding af en toe ineens verdacht zwaar reed. Annemarie bleek zelf zo nu en dan haar rem in te knijpen en had daar duidelijk minstens zoveel plezier om als de rest.

Soms heb je niet veel nodig voor een mooie dag.

Apen, een broodje kroket en natuurlijk een ijsje

Woensdag was het de beurt aan de tweede groep. Met Noot Personenvervoer ging de reis naar Van Blanckendaell Park in Tuitjenhorn.

Daar werd heerlijk door het park gewandeld, werden de dieren bekeken en genoten de bewoners van een soepje met een broodje kroket.

En een geslaagd dagje uit zonder ijsje? Dat risico hebben we maar niet genomen.

Ralph had ondertussen vooral oog voor de apen en genoot zichtbaar van alles wat er om hem heen gebeurde.

Maar tussen alle dieren, pannenkoeken, kroketten en ijsjes waren het uiteindelijk heel andere momenten die misschien wel de meeste indruk maakten.

Een broer van 77 en zijn zus van 80

Zo ging een 77-jarige broer mee om zijn 80-jarige zus te ondersteunen.

Geen groot gebaar voor de buitenwereld. Gewoon een broer die er voor zijn zus wil zijn en ervoor zorgt dat ook zij mee kan genieten.

En dan Reinold en Karel. Twee vrienden die vrijwel onafscheidelijk van elkaar zijn. Bij het afscheid kreeg Shirley van Reinold een stevige knuffel en van Karel twee dikke zoenen.

Juist in de Week tegen Eenzaamheid kreeg het woord verbinding daardoor ineens een heel eenvoudige betekenis.

Niet in beleidsstukken of grote woorden, maar in samen eten, elkaar helpen, vrienden die naast elkaar zitten en een broer van 77 die gewoon meegaat voor zijn zus van 80.

Groot respect voor begeleiders en vrijwilligers

Wat tijdens beide dagen minstens zoveel indruk maakte, was de manier waarop de begeleiders en vrijwilligers met de bewoners omgaan.

Met geduld, humor en vooral ontzettend veel liefde. Even helpen, een arm aanbieden, een rolstoel duwen, opletten en ondertussen ervoor zorgen dat iedereen kan deelnemen en genieten.

Shirley kan inmiddels enigszins meepraten over het fysieke gedeelte:

"Na zo'n 6.000 stappen achter een rolstoel lag ik ongeveer half aan de beademing," vertelt ze lachend. "En dan realiseer je je dat de begeleiders dit niet één middag doen. Zij staan iedere dag opnieuw voor deze mensen klaar. Daar heb ik echt ontzettend veel respect voor."

Voor de bewoners zijn deze mensen van onschatbare waarde. En dat was gedurende deze twee dagen aan alles te merken.

Cas had nog één verrassing

Na alle pannenkoeken, dieren, kroketten en ijsjes wachtte de bewoners nog een kleine verrassing.

Cas had voor iedere bewoner een klein knuffeltje meegenomen als aandenken aan de uitstapjes.

Geen groot ceremonieel moment, maar gewoon iedereen persoonlijk iets geven om mee naar huis te nemen.

En soms blijkt juist zoiets kleins heel veel te betekenen.

Ralph was zichtbaar gelukkig met zijn knuffeltje en ook de andere bewoners namen hun aandenken enthousiast in ontvangst.

Van € 2.530 naar herinneringen

De twee uitstapjes werden mogelijk gemaakt door de 66 donateurs die samen maar liefst € 2.530,- bijeenbrachten voor de bewoners van Phila Boschparck.

Hoofddonateur Logchies gaf de actie met een bijdrage van € 750,- een enorme impuls. Maar uiteindelijk waren het alle bijdragen samen, groot én klein, die ervoor zorgden dat deze dagen werkelijkheid konden worden.

Castricum Verbindt bedankt daarnaast Noot Personenvervoer, Johanna's Hof en Van Blanckendaell Park voor de gastvrijheid, het vervoer en de goede zorgen.

En natuurlijk gaat een bijzonder groot dankjewel naar alle begeleiders, vrijwilligers en familieleden die ervoor zorgen dat de bewoners niet alleen tijdens deze uitstapjes, maar iedere dag kunnen rekenen op aandacht, ondersteuning en liefde.

Dankbaar

André, met wiens wens het allemaal begon, wil via deze weg vooral nog één ding kwijt: een enorm dankjewel aan alle 66 donateurs die dit voor hem en zijn medebewoners mogelijk hebben gemaakt.

Want uiteindelijk bleek de opbrengst van de actie niet alleen uit te drukken in euro's.

Het waren twee dagen vol pannenkoeken, apen, ijsjes, plagerijtjes, vriendschap, aandacht, knuffeltjes én echte knuffels.

Wij begonnen hieraan om de bewoners een paar mooie herinneringen te geven.

Maar ergens onderweg gebeurde iets wat we niet helemaal hadden voorzien:

zij gaven ons er minstens zoveel voor terug.

Wat hebben we genoten. Wat een warmte en wat een liefde onder de mensen.

Dit was precies waarvoor we het deden.

Namens Castricum Verbindt,
Rebecca, Shirley & Cas